Definisi 'jinjing'

Indonesian to Indonesian
noun
1 pohon yg kayunya keras dapat dibuat papan dsb; Albizzia moluccana;
source: kbbi3
2 kayu jinjing
source: kbbi3
verb
3 , men·jin·jing v membawa sesuatu dng posisi tangan ke bawah dan tidak terlalu erat memegangnya: pulang dr pasar Ibu ~ keranjang mangga;
ringan sama dijinjing, berat sama dipikul, pb persahabatan yg karib, baik dl kesenangan maupun dl kesusahan;
men·jin·jing·kan v menjinjing sesuatu untuk orang lain: pamanku sendiri yg ~ koperku dr stasiun ke mobil;
ter·jin·jing v dapat dijinjing: walaupun keranjang itu berat, ~ juga oleh anak kecil itu;
jin·jing·an n sesuatu yg dijinjing
source: kbbi3
More Word(s)
jinjingan, menjinjing, menenteng, membawa, menjinjingkan, terjinjing, tenteng, bawa,
Related Word(s)
jinjingan, menjinjing, menjinjingkan, terjinjing, jinjing,
More Word(s)
jinjingan, menjinjing, menenteng, membawa, menjinjingkan, terjinjing, tenteng, bawa,
Related Word(s)
jinjingan, menjinjing, menjinjingkan, terjinjing, jinjing,
Berdasar Huruf Depan
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z