Langsung ke konten

Arti kata

rungut

Arti rungut dalam KBBI / Bahasa Indonesia

verb

  1. bersungut; memberengut; merungut;
    be·ru·ngut·an v merungutkan;
    me·ru·ngut v berungut;
    me·ru·ngut-ru·ngut v bersungut-sungut; memberengut-berengut: sambil ~ diterimanya juga uang itu;
    me·ru·ngut·kan v bersungut; memberengut; merungut;
    ru·ngut·an n perihal merungut
    sumber: kbbi3