bencah

noun

1. tanah yang berair dan berlumpur; paya; ber·ben·cah v berpaya(-paya); ber·ben·cah-ben·cah v berbencah; mem·ben·cah v menjadi berair dan berlumpur; menjadi bencah; menjadi becek: pada musim hujan jalan-jalan di kampung itu -

   sumber: kbbi3